Category Archives: Workshop, Panel, Seminar, Talk, Conversation (2009- )

Seminar: The Cinema Law & the Copyright Law in Turkey

I attended a seminar about “the Cinema Law and the Copyright Law in Turkey” on Sunday, April 1, 2012 at KargArt, Kadıköy in Istanbul. The Speaker was Mr. Sabri Kuşkonmaz who is a lawyer, filmmaker, poet and writer. The Moderator was Mr. Metin Gönen who is a director, scriptwriter, producer and the founder of Paradoks Film Prodüksiyon.

Mr. Kuşkonmaz presented us important information about the subject as well as he gave us some enjoyable examples and case studies. The Q/A session was also very helpful for especially documentary and emerging feature length filmmakers.

He said after the revisions and changings during the past years (2001 and 2004), it seems there will be another revision about the Law On  Intellectual And Artistic Works (Law No: 5846)  regarding compatibility with EU Law in September 2012.

Many thanks to Mr. Kuşkonmaz and Mr. Gönen for devoting their time to create this event.

A Sundance Day

A cold, rainy Saturday in Istanbul was warmed up by the variated Sundance events. This year Sundance Institute and !f Istanbul (10th AFM International Independent Film Festival 2011) collaborated on a new very impressive project.

Founded in 1981 by Robert Redford Sundance Institute is a global, nonprofit cultural organization dedicated to nurturing artistic expression in film and theater, and to supporting intercultural dialogue between artists and audiences. Sundance Film Festival is  one of the most prestigious and top rated independent film festivals in the world.

The Film Forward Program initiated under the incentive of U.S. President Barack Obama to develop worldwide intercultural dialogue. The institute this year selected Istanbul as one of its 14 locations worldwide for the program. !f screened nine films from Film Forward, as well as host some of the directors of these films for its workshops and discussions.

I attended the Sundance events at Festival Center-Main Hall in Istanbul on the 26th of February.

“Film Forward & Spotlight on Sundance: Script Writing Panel”

The Sundance advisors and scriptwriters Bill Wheeler and Wesley Strick, along with Israeli author, scriptwriter, director and Sundance advisor Etgar Keret and  filmmaker Cherien Dabis shared their valuable experiences. The panelists gave some great tips & tricks from their scripts, writing methods and inspirations. We had pretty enjoyable and humorous moments too during the panel.

“Sundance Institute: Introduction to the Sundance Labs”

Alesia Weston, (Associate Director, Sundance Institute Feature Film Program, International) and Michelle Satter (Founding Director, Sundance Institute Feature Film Program) informed us about Sundance Institute’s Programmes; the opportunites for filmmakers, script writers and film composers accompanied with the Sundance Lab videos. They informed us about their working and collaboration methods, as well as the criterias and expectations from the international applicants. Seeing their excite and passion for emerging filmmakers and new projects were very encouraging indeed.

“Sundance Case Study: Amreeka, From Script to Screen”

Cherien Dabis (Palestian American filmmaker) shared her first hand experience as a filmmaker in the Sundance Lab process. She explained in detail about how her idea developed into a screenplay, followed by the film Amreeka.  It is about the story of a Jordanian single mom who immigrates to the United States to escape her unhappy domestic circumstances, only to discover that the American Dream isn’t all it’s cracked up to be. The story was inspired by the real-life journey of Dabis’s aunt, who came to the U.S. in 1997. Along with compelling script writing journey with 25 drafts, she answered our questions about casting, filmmaking and distribution process as well as some scenes from Amreeka. To sum up, I found her story and personal experiences very interesting, inspiring and impressive.

Thanks a lot to Sundance Instititute and !f  Istanbul for this wonderful experience.

Workshop With Award Winner Producer Zeynep Özbatur

Zeynep Özbatur

Ms  Zeynep Özbatur was one of the guests of 11th International  Izmir Short Film Festival as jury member. She is a producer of acclaimed Turkish art house features Climates, Three Monkeys (both directed by Nuri Bilge Ceylan) and has won the 4th annual European co-production award, the Prix Eurimages. Nowadays she is working on a project with director Kutluğ Ataman.

On Friday 5th of November -just couple of hours later after we arrived to Izmir- she gave a workshop about Being Producer for the movies. I attended to her workshop which was very helpful and informative not only for film professionals but also for the cinema students and the audiences who have interest about film production.

She also explained about the definiton and mission of  a producer,  what kind of producer she is, the differences about using the executive producer term in Europe and Hollywood,  and most importantly the collaboration between a script writer, director and producer. She  gave us brilliant examples about the subjects such as project development, budgeting, project target etc.

Ms Özbatur says: “Firstly my criteria is beleiving the director of the project rather than a project itself. If I really beleive his/her talent, creativity and vision, I accept that project and being part of it as a producer. With the right strategy and plan, every single movie even the one seems less commercial has its chance for bringing money back. Awards are charming but they only gives you psychological / spiritual satisfaction. The most important thing is doing your job rightly and the best way. ”

Documentary Project Development Workshop

One of the events of DOCUMENTARIST which is “Documentary Project Development Workshop” in cooperation with docİstanbul and MAFM (Mithat Alam Film Center) was held on the 27th of June 2010 at MAFM in University of Bosphorus. The participants discussed  the 5 different projects that were presented by their directors.

Can Candan who is one of founders of docİstanbul was the chairman of the workshop with the moderators director Berke Baş, director Elif Ergezen and Nil Perçinler. I believe this workshop was very productive not only for the project owners but also for all participants. Here are the projects and directors:

“Bir Birikimin Hikâyesi Birikim Degisi Belgeseli” (Director: Özgür Yıldız). “Büyük Valide Han” (Director: Burak Sevingen), “Görünmeyen Emek” (Directors: Güliz Sağlam ve Feryal Saygılıgil) Paleyi (Director: Rodi Yüzbaşı) ve “Ölümsüz Mari’nin Kısa Hikâyesi” (Director: Özgür Yaşaroğlu)

As participants we gave suggestions about their projects’ aim, the path to follow, the editing methods would be preferred etc. and we asked questions as well. All the participants were keen to see developing periods, progress of the projects promised to each other for meeting the next workshop.

Documentary Filmmaking In Balkans

“Documentary Filmaking in Balkans” panel meeting held on the 25th of June 2010, in Akbank Sanat, Beyoğlu. It was very useful for all the documentary filmmakers both young and old generation from Turkey. Many thanks to Documentarist organizators Necati Sönmez, Emel Çelebi and the panelists. Participants were Martichka Bozhilova (Director of Balkan Documentary Center), Dimitri Eipides (Director of Thessaloniki Documentary Festival & Thessaloniki International Film Festival), Rada Sesic (Sarajevo Film Festival, curator of the documentary section), Veton Nurkollari (Director of DokuFest, Kosovo), Julio Soto (Producer and director of “My Beautiful Dacia”). Panel moderator was director Emel Çelebi who won the Best Balkanian Documentary Film Award last year with her film “Sisters of Lillith’s”.

At first, Balkan Documentary Center (BDC) which is a new initiative based in Sofia was introduced to the audiences. Panelists discussed about the importancy of BDC which includes project development, finding co-producer, distribution and regional cooperation for  Balkanian documentary filmmakers.

During the event, Turkish filmmakers were invited to the most important documentary film festivals in the region such as  Sarajevo Film Festival, Thessaloniki Documentary Festival and  DokuFest by festivals’ directors. Then we watched some trailers such as “Run For Life” ( directed by  Mladen Maticevic), “Ken Lee” (a documentary is created by internet users) which are succesful and well known documentaries  all around the world. We also had a chance to take participants’  opinions about these documentaries and some essential tips about how to make a good documentary.

I think Rada Sesic’s words were one of the best advices for filmmakers who make film in every genre: “We have to support each others. Because good films situmulate the good ones.”

“Women in Cinema” Panel by Anneke Smelik

World famous Dutch professor in visual culture and also the writer of the book “And the Mirror Cracked: Feminist Cinema and Film Theory” Anneke Smelik was in Istanbul for attending International Filmmor Women’s Film Festival on Wheel. She gave a panel presentation on “Women in Cinema: Angel or Devil, Innocent or Enticing or Nobody” on March, 13, Saturday which was very useful and also enjoyable.

As I mention about the panel very briefly; Smelik first pointed out woman’s body in Western Culture and in Hollywood movies which has no curve and which is hard with muscles nowadays. She gave some examples with Lara Croft and Kill Bill movies accompanied by short scenes.  Women in these movies seem powerful more than any man in the world.  They are pretty, sexy on the other hand and they are cold blood killers…

In visual culture, woman is able to watch man’s body approximately for 20 years. Man has to be beautiful in the metrosexual culture of today. They are giving feminine poses like Daniel Craig in Bond movie (similar pose in the sea was given by Ursula Andress in the Bond movie Doctor No in 1962) or David Beckham with  underwear in ad whose legs are wide open with his hairless body.

Other subjects of the panel were; women in feminist movies since 80’s, women with camera as voyeur, looking at the mirror with a narcistic way (Lacan’s mirror phase: For Lacan, narcissism starts in the mirror phase, where the misrecognized ‘perfect’ image is loved. Narcissism becomes problematic when this stage is not fully navigated and the image is not realized as such and seeking after this impossible perfection becomes an obsessive and unending goal), unusual women characters with their sexuality, their relationships with their daughters and lovers in extra ordinary and wonderful movies directed by women directors such as “The Piano by Jane Campion, or “Antonia’s Lineby Marleen Gorris.

I asked her what  she was thinking about Ridley Scott’s movie Thelma And Louisewhich is considered one of the feminist movies produced by Hollywood. Especially when we think about the last scene, -from feminist point of view-  if she found it optimistic.  She replied  that after she saw that movie she was really angry not only the end (due to these women were being punished and paying the prize of their freedom with dying) but also other aspects of the film. So she couldn’t consider it neither optimistic nor real feminist movie. Smelik added, the cinema art still needs some brave directors and especially women directors which can tell us new women stories rather than main stream movies or tv series such as “Sex and the City or “Desperate Housewives”.


ekofeminizm3TMMOB Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesinin Yıldız Sarayı Dış Karakol Binası’nda düzenlediği etkinlikler kapsamında katıldığım  “Ekolojide Farklı Arayış ve Yaklaşımlar: Ekofeminizm” konulu söyleşi oldukça verimli ve hoştu. 33 derece sıcaklık ve yoğun bir nem oranını aşarak ulaşabildiğim toplantı salonunda, mimar Sayın  Mücella Yapıcı ‘nın samimi tavrı, akıcı konuşması,  klimanın  serinliği ve katılımcıların sıcaklığı  sayesinde 1.5 saaatin nasıl geçtiğini anlamadık bile. İklim değişikliğinin yol açtığı bazı ekolojik gerçeklerle ilgili bilgilerden yola çıkıp, feminizm türleri, Ekofeminizm açılımı ve gruplarıyla devam eden konuşmadan kısa bazı notlar aktarmak istiyorum.


BM Genel Sekreteri Ban Ki Moon’un açıklamalarına göre iklim değişikliği, yoksul insanların geçim mücadelesini daha da zorlaştırmaktadır. Yükselen deniz seviyesi, ilerde Bangladeş gibi alçakta yer alan ülkelerin içme suyu kaynaklarına tuzlu suların karışması riskini arttıracaktır. Günümüzde nüfusla ilgili olarak varılan son  nokta, dünyadaki kent nüfusuyla kırsal nüfus birleşmiş olduğu şeklindedir. Kentleşme hızı katlanarak büyümekte, köyler kentlerle kuşatılmakta, kasabalar büyük kentler haline gelmektedir. Nüfus artışı bakımından İstanbul maalesef gittikçe ön sıralara yükselmekte, Mexico City, Bombay (Mumbai), Buenos Aires gibi şehirlerle yarış halindedir. İstanbul’un 1950’de 1.1. milyon olan nüfusu, 2004’te 11.1 milyona ulaşmıştır. 2025 yılı için beklenen nüfus ise yaklaşık 25 milyon kişidir.ekofeminizm2

İlginç ve bir o kadar da düşündürücü saptamalardan biri; tüketim davranışları ve alışkanlıkları açısından  eğer tüm ülkeler Amerika Birleşik Devletleri gibi davransaydı,  4.5 kat daha büyük bir dünyaya ihtiyacımız olacağı gerçeği hakkındaydı. Diğeri ise, Uluslararası Kızılhaç Örgütü’nün yıllık afet raporuna göre, bu yılın afet sayısındaki artış,  küresel ısınmanın sonuçlarıyla paralellik göstermesi, 2004 yılına oranla % 70 artışla 427 doğal afet saptanması ve tsunami felaketlerinde ölen kadınların sayısının erkeklere göre 3 kat daha fazla olmasıydı.  Bunun nedeniyse, tahmin edilebileceği gibi kadınların çoğunun  çalışmadıkları için evde olmalarından kaynaklanmakta.

Bu arada bitkiler ve hayvanların duyarlılığı ve uyum yeteneğiyle ilgili bir istatistik gerçekten hayranlık uyandırıcı görünüyor: Bilim adamlarının yaptığı araştırmalara göre, insanlara nazaran bitki ve hayvanlar, ekolojik değişimden çok daha fazla haberdarlar ve bu değişime uyum sağlamaya başlamış durumdalar.  Örneğin dünyanın bazı bölgelerinde yaşanan kuraklık ve susuzluktan etkilenen yılanlar şehirlere doğru göç etmekte. Yüksek rakımda yetişmeyen bazı ağaç türleri  artık oralarda da görülmeye başlamış durumda.

Çevrecilik ve ekolojizmi birbirinden ayırmak gerekir ve ekolojistler de bunun üzerinde dikkatle durmaktalar. Çevrecilik, insan yaşamını doğrudan ilgilendiren sorunların çözümünü kısa vadede yaratılan olanaklarda arayan, sorunların kaynağına ilişkin çıkarımlarda bulunmayan hareketleri tanımlamak için kullanılır. Ekolojizm ise, en temelde insanın doğa ile kurduğu ilişkiyi sorunsallaştırır.  Ekoloji, canlı ve cansız varlıkların ortamlarını ve birbirleriyle olan ilişkilerini inceleyen bir temel bilimdir. Ancak, sanayi devriminin olumsuz yan etkileriyle karşılaşmaya başladığımız yıllardan beri, çok daha kapsamlı ve çok disiplinli bir bilim dalı haline gelmiş durumda. Çevrecilik bir kuram değildir, ekolojizm ise kuramdır. Çevreciler daha muhafazakârdır, ekolojistler ise, daha bilinçli ve ekosistemin ahengine kalıcı esnek çözümler üreten gruplardır. Liberal çevreciliğin en zayıf noktalarından birisi “Ya Büyüme Ya Ölüm” sloganı uyarınca yapılanmış bir ekonominin başarısızlığını ve bu sistemin doğal dünyayı yutacağını ısrarla görmezden gelmesidir.


Toplumsal ekolojinin kurucusu Murray Bookchin’dir. Mücella Yapıcı’ya göre ekofeminizm ve toplumsal ekoloji birbirine son derece yakın görüşler. Toplumsal ekoloji, ekolojik sorunların, krizlerinin kökenlerinin belli toplumsal nedenlere bağlı olduğunu savunur. Bu nedenle düşünce sistemlerinin esasını etik ve metafizik yaklaşımlardan daha çok, toplum ve siyaset felsefesi ile ilgili sorunlar oluşturmaktadır. Derin ekoloji ise daha metafizik bir alandır. Temelde idealist olup, doğa ile mistik bir “birlik” olarak bütünleşme yolunu budizm’de, taoizm’de ve özellikle diger doğu dinlerinde bulur. İnsani merkez alan değil, tam tersi olarak doğayı merkez olarak kabul eden bir düşünüştür. Bookchin’e göre bugünkü insanlık durumunu derinden değiştirebilecek toplumsal olanakların önünü açan ya da engelleyen, teknikten çok kültür; emekten çok bilinç; sınıflardan çok hiyerarşi olmuştur. Hiyerarşinin, boyun eğme ve kumanda ile ilgili kültürel, geleneksel ve psikolojik kuralların tümü olduğundan ve baskı sınıfsız ve devletsiz bir toplumda da varlığını sürdürebileceğinden hareketle; hiyerarşinin doğa-toplum ikiliğini bozmak gerekmektedir. Örneğin erkeklerin kadınlar, yaşlıların gençler, kentlerin köyler üzerindeki hiyerarşisi gibi…


Feminist teori, toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin doğasını anlamayı amaçlayarak toplumsal cinsiyet politikaları, iktidar ilişkileri ve cinsellik üzerine odaklanır. Feminizmin, temelde toplumda kadınların erkeklerle eşit hak ve özgürlükleri olduğunu savunan bir düşünce akımı olduğunu; ancak, feminist hareket içinde kadın ve erkeğin eşitliğini savunan gruplar olduğu gibi kadının biyolojik ve duygusal olarak erkeğe üstün ve erkeğin “tamamlanmamış kadın” olduğunu savunan daha radikal grupların da yer aldığını ve pek çok üst ve alt feminizm ( Liberal, Bireyci, Radikal, Ayrımcı, Siyah, Varoluşçu, Anarko, Spiritüel v.s.) türü olduğunu hatırlatarak söyleşi notlarına dönecek olursak;  felsefeci Alison Jaggar, 4 ayrı feminizm türünden bahseder. Bunlar, Liberal Feminizm, Radikal Feminizm, Marksist Feminizm ve Eko Feminizmdir. Radikal Feminizm’e karşı ortaya çıkan Sosyalist Feminizm (ki Mücella Yapıcı da kendini bir sosyalist feminist olarak  tanımlıyor) hem patriarkaya, hem de kapitalizme karşı mücadeleyi hedefleyen pratik bir örgütlenmedir. Feminizm türleri açısından en son ortaya çıkan kavramsa Kültürel Feminizmdir. Kültürel feministler, erkek ve kadının biyolojik farklılıklarını olduğu gibi kabul ederek bunlardan doğan ayrılıkların olumlu biçimlerde değerlendirilmesi gerektiğini savunurlar. Kadınların daha barışçıl olduğuna inanırlar ki bu diğer feminizm fraksiyonlarının kabul etmeyeceği bir iddiadır.

Ekofeminizm kavramı ilk kez Fransız feminist Françoise D’Eubonne tarafından 1974 yılında kullanılmıştır. Ekofeminizm, doğanın ve kadının ezilmişliğini aynı anda sorgulamaya çalışan bir düşünce akımıdır. Kendi içinde farklı eğilimler barındırsa da, bu iki egemenlik ilişkisindeki paralellikleri başlangıç noktası olarak kabul eder ve ekofeminist düşünürler, çevresel yıkımın nedeni olarak ataerkil sistemi görürler. Patriarka, varlığını kapitalizmle eklenmiş bir biçim altında sürdürmektedir. Ataerkil sistemde kadın doğaya ve özel alana, erkek ise kültüre ve kamusal alana yakın görülür. Doğa kültürden aşağı bir konumda tasavvur edildiği için, kadın da erkekten aşağı görülmüştür. Arkeolojik verilere gore ataerkil toplum düzeni, neolitik toplumda kültürel döneme ve uygarlığa geçişin gerçekleştiği Eski Mezopotamya’da kent devletlerinin ortaya çıkışıyla birlikte görülen bir olgudur. Mülkiyetin miras yoluyla babadan oğula geçmesini güvence altına alan ve dolayısıyla kadınların cinselliğinin denetimini erkeklere veren ataerkil aile ve yapılar kurumlaşmış, yasalarla devlet güvencesine geçirilmiştir. Ataerkil yapının hüküm sürdüğü klasik dönem Atina toplumunda kadınlarda yüceltilen erdemler yumuşak başlılık ve sessizliktir. Örneğin Yunanlı düşünür Aristoteles’in dünyası, bir tarafın diğeri üzerine egemen olduğu kutupsal karşılıklardan oluşur. Spinoza da kadınların kocalarının hakimiyetinde olmalarını savunur.

Yapıcı’nın üzerinde durduğu bir diğer kavramsa Chipko (Hindu dilinde “sarılmak” kelimesinden geliyor) Akımı’ydı. 1970’lerin başında oluşan, çevre ve kadın eylemciliğinin en iyi bilinen örneklerinden olan bu hareketin öncüsü Gaura Devi (1925-1991) adlı bir yerli kadındır. 1973 yılında Hindistan hükümetinin spor malzemeleri üreten bir ticari firmaya ağaç kesme izni vermesi üzerine Gaura Devi, köylü kadınları örgütleyerek ağaç kesilmesini protesto etmelerini sağladı. Kadınlar ağaçlara sarıldılar ve ağaçların kesilmesi önlendi. “Ağaç kucaklama” eylemi, zamanla dünyanın başka bölgelerine de yayılmış, kitlesel ağaç kesimine engel olmanın yanısıra, çeşitli eko-gruplara da ilham kaynağı olarak başarısını sürdürmüştür.

Ekolojinin “ana”sı olarak adlandırılan A.B.D.’li Rachel Carson (1907- 1964), “Sessiz Bahar / Silent Spring” (1962) adlı kitabıyla DDT adlı kimyasal böcek öldürücü ilacın öldürücü etkilerine dikkat çekmiş bir bilim insanıdır.

Dünyaca ünlü diğer ekofeministler arasında biyoçeşitlilik savunucusu ve genetik müdahalelere karşı mücadelesiyle tanınan Hintli Vandana Shiva,  “Küçük Şeylerin Tanrısı” (The God of Small Things) adlı romanıyla dünya çapında ün kazanan  Hintli yazar ve savaş karşıtı eylemci Arundhati Roy, Nobel Barış Ödülü sahibi Afrikalı Wangari Muta Maathai ve “İmdat Su” sivil girişiminin kurucusu olan Kanadalı Louise Vandelac yer almaktadır.

Ekofeminizm, belki ülkemiz  için biraz ütopik gibi görünen ya da çoğu insanın “kapsama alanı”na girmeyen bir düşünce akımı gibi görünse de, esasen dünyanın pek çok ülkesinde değişik form ve açılımlarıyla birlikte varlığını sürdürmektedir.


New Possibilities In Documentary Production and Meetmarket

Hussain Currimbhoy 2Sheffield Doc/Fest Film Programmer Hussain Currimbhoy was one of the guests of Documentarist 2009 in this year. On Saturday 6, he organized a panel for documentary film makers in Istanbul about “New Possibilities in Documentary Production and Meetmarket”.

Sheffield Doc/Fest is one of the most important and remarkable documentary film festival industry session programme and market place, offering pitching opportunities, discussion panels and in-depth filmmaker masterclasses documentary films from all over the world. Every year almost 1500 guests are invited and 1200 movie applied for the festival. The 16th Doc/Fest will be held in Sheffield from 4-8 November 2009. Beside media professionals famous documentary film bloggers are attending to festival such as Agnes Varnum who is also documentary film programmer for several film festivals, Ray Pride and A.J Schnack who are also documentary film directors. In past years world known directors and other film professionals were the guests of the festival like Michael Apted, Nick Fraser, Morgan Spurlock, Michael Moore, Dennis O’Rourke, Errol Morris and many other more…

Hussain Currimbhoy

Mr. Currimbhoy explained Doc/Fest opportunities in details to Turkish documentary film makers and gave us some tips too. We also talked and discussed about film funds, financing, finding producer themes and magic word “matcmade”. Thanks to film critic and documentary film maker Necati Sönmez for his invitation to him and of course thanks to Hussain Currimbhoy for his coming:-) It was very helpful and informative panel.

%d bloggers like this: